ΘεσσαλονίκηΠολιτική

Γιατί κατεβαίνω στην Ε’ Κοινότητα Θεσσαλονίκης

Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ζω, κυκλοφορώ, προβληματίζομαι και εμπνέομαι από την περιοχή μας. Γεννημένος στο τελευταίο τετράγωνο του Δήμου Θεσσαλονίκης (κοντά στην Αιγαίου) μου άρεσε από μικρό παιδί να πηγαίνω βόλτες προς την παραλία με το ποδήλατο – όσο ακόμη δεν υπήρχε ο ποδηλατόδρομος – να παρακολουθώ τις εργασίες ανέγερσης του Μεγάρου Μουσικής αφού είχα αποχωριστεί το λούνα πάρκ που υπήρχε στη θέση του, να παίζω μπάσκετ στα γηπεδάκια του Ποσειδωνίου. Μεγαλώνοντας, διάβαζα στη βιβλιοθήκη στο Βαφοπούλειο και περνούσα κάποια από τα σαββατοκύριακά μου στη Χαριλάου με την αγαπημένη μου ομάδα. Στο πρώτο μου επιχειρηματικό βήμα, επέλεξα και πάλι την περιοχή μας και συγκεκριμένα τη Δελφών για να δραστηριοποιηθώ. Όταν αργότερα γνώρισα τη γυναίκα μου, έτυχε να είχε οικογενειακή επιχείρηση στη Β. Όλγας – κάπου μέσα στο Olgas Mall όπως προσπάθησαν να ονομάσουν την περιοχή – όπου βίωσα για άλλη μια φορά τις αγωνίες, τις ανάγκες και τους προβληματισμούς της “γειτονιάς” και των ανθρώπων που κινούνται καθημερινά στο δημοτικό μας διαμέρισμα. Σήμερα, ζώντας πολύ κοντά στις “ομπρελίτσες” – στο άλλο άκρο της Ε’ Κοινότητας, απολαμβάνω την παραλία της αλλά και τα προβλήματα παρκαρίσματος που έχει.

Όλα τα παραπάνω – αλλά και ακόμη περισσότερα που περνούν ως μικρές, καθημερινές εικόνες από το μυαλό μου – αποτέλεσαν τους λόγους για τους οποίους επέλεξα να ασχοληθώ με την Ε’ κοινότητα.

  • Γιατί είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου και ως ενεργός πολίτης θέλω να μπορώ να την κάνω καλύτερη προσφέροντας και εγώ ένα λιθαράκι στη βελτίωσή της.
  • Γιατί κλείνοντας τα 32 μου χρόνια τον Ιούνιο, θεωρώ πως είμαι αρκετά μικρός για να ανανεώσω μια γερασμένη ως επί το πλείστων σύνθεση αλλά και αρκετά μεγάλος ώστε με τις εμπειρίες και τα βιώματά μου να μπορώ να βοηθήσω τις συνθήκες διαβίωσης των συμπολιτών μας.
  • Γιατί η δράση μου σε διάφορους συλλόγους αυτής της πόλης καθώς και ο φιλανθρωπικός χαρακτήρας που τη διέπει, μου έχουν αναπτύξει το αίσθημα ευθύνης και προσφοράς απέναντι στο συνάνθρωπο.
  • Γιατί πρέπει κανείς να ξεκινήσει από τα μικρά για να αλλάξει τον κόσμο. Τη γειτονιά, τις παρέες, την κοινότητα.
  • Και φυσικά γιατί πιστεύω ακράδαντα στα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη :

Ν’ αγαπάς την ευθύνη, να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω.

Το βιογραφικό μου μπορείτε να το βρείτε εδώ.