Πολιτική

Μια εθνική γιορτή αλλιώτικη από τις άλλες

Και να που έφτασε η μέρα όπου άλλο ένα ταμπού της καθημερινότητάς μας,ένα φαινόμενο που παρουσιάζεται στην πατρίδα μας με φασιστικές συμπεριφορές και αριστερίστικες κορώνες, θα συζητηθεί, αλλά από την άλλη μεριά του νομίσματος.Γιατί όταν είσαι ο ιθαγενής σε μια χώρα που τα τελευταία 20 χρόνια γεμίζει με αλλοδαπούς, αναπτύσσεις συμπεριφορές που δε συνάδουν με τον ανθρωπισμό, τον ξένιο Δία, την έννοια του “πολίτη του κόσμου” και “όπου γη και πατρίς” , ΌΜΩΣ είσαι υποχρεωμένος να αποδεχθείς και να συμβιβαστείς με τη διαφορετικότητα που αρχίζει να σε περιβάλλει.

Αρχίζεις να σέβεσαι τα ήθη και τα έθιμά τους, να θεσμοθετείς υπέρ της διαφορετικότητας, της ισότητας και της ισονομίας. Να δίνεις ευκαιρίες και να ενσωματώνεις την επόμενη γενιά αυτών των ανθρώπων δείχνοντας στην πράξη πως τίποτα δεν μπορεί και δεν πρέπει να μας χωρίζει.

Υπάρχουν όμως και όρια. Όρια που έχουν γίνει εξαιρετικά δυσδιάκριτα στο κατά πόσο η ελευθερία ενός ξένου πρέπει να σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία του Έλληνα, γιατί ο πρώτος ζει το δράμα του ενώ ο Έλληνας είναι ο “βολεμένος” και δεν έχει ανάγκη προστασίας. Ο Έλληνας που πλέον προσβάλει τους γύρω του αν μιλά ανοιχτά για τη θρησκεία του. Ο Έλληνας που δεν μπορεί να κυκλοφορήσει με την Ελληνική σημαία στο δρόμο ή να την κρεμάσει – εκτός εθνικών εορτών – στο μπαλκόνι του, ο Έλληνας που αν τον τραυματίσουν – όπως με τη μαχαίρια στην Αθήνα την προηγούμενη εβδομάδα – ΚΑΝΕΝΑΣ αλληλέγγυος δεν θα ασχοληθεί γιατί δεν προέρχεται από μια πολύπαθη χώρα αλλά είχε την “ατυχία” να γεννηθεί εδώ.

Η στρέβλωση δημιουργείται από όλες τις γύρω χώρες αλλά και τους Ευρωπαίους εταίρους μας όπου οι σημαίες του κάθε κράτους στέκουν ψηλά (βλέπε Σκόπια, Τουρκία, Βουλγαρία αλλά και Γερμανία κ.α.) παράγοντας εθνικό φρόνημα. Οι αστυνομικές δυνάμεις τους δεν αφήνουν τους εκεί αλλοδαπούς (μέσα σε αυτούς και συμπατριώτες μας Έλληνες) να διαδηλώνουν με όποιο τρόπο θεωρούν σωστό και φυσικά έχουν και τις αντίστοιχες ποινές για σχετικές παραβάσεις.

Το χτεσινό περιστατικό στην Αλβανία, έκανε κάθε έναν από εμάς να αισθανθεί λύπη, θυμό, οργή, αγανάκτηση αλλά ελάχιστοι εξ ημών αναλογιστήκαμε πως η διαστρεβλωμένη εικόνα της δικής μας καθημερινότητας δε σημαίνει ότι μπορεί να επιβληθεί στις γείτονες χώρες και φυσικά δε σημαίνει πως απριόρι είναι και η σωστή. Τα όρια που εμείς δε θέσαμε, δε μας κάνουν ανώτερους, ούτε ασκούν εξωτερική πολιτική πίεση στις άλλες χώρες να κάνουν το ίδιο.

Κάθε χώρα έχει τους νόμους και τους κανόνες που διέπουν τη λειτουργία της και πρέπει να γίνονται σεβαστοί από ΟΛΟΥΣ τους πολίτες που κατοικούν εκεί, ό,τι κι αν γράφει το διαβατήριό τους, είτε τους αρέσει είτε όχι. Γιατί το σωστό και το λάθος ίσως και να είναι υποκειμενικό ανάλογα από τη γωνία που στέκεσαι και το κοιτάς.

Ας είναι το χτεσινό περιστατικό μια ευκαιρία να αναλογιστούμε τι θα γινόταν αν ένας Έλληνας έκανε το ίδιο στην Τουρκία και τι αν ένας Αλβανός έβγαινε με μια σημαία στην πλάτη να πανηγυρίσει για την δική τους εθνική γιορτή στην Ελλάδα.

Και για την ιστορία, πιθανότατα – σύμφωνα και με το Αλβανικό ΥΠΕΞ αλλά και την ΕΛΑΣ – το γεγονός ΔΕ σχετίζεται με την Ελληνική σημαία μα με άλλη παράνομη δραστηριότητα του συγκεκριμένου ανθρώπου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.